Razem zwyciężymy raka Mapa strony

RAK PRZEŁYKU

Rak przełyku jest nowotworem złośliwym, który częściej rozwija się u mężczyzn niż u kobiet. W miarę wzrostu może zajmować kolejne warstwy ściany przełyku i sąsiadujące z nim narządy oraz dawać przerzuty do węzłów chłonnych lub innych narządów wewnętrznych (np. wątroba lub płuca).


W przełyku występuje głównie rak płaskonabłonkowy (90% wszystkich nowotworów złośliwych tego narządu) – zwykle umiejscowiony jest w jego środkowej części (w dolnym odcinku – również rak gruczołowy). Bardzo rzadko spotyka się inne nowotwory.


Głównymi czynnikami ryzyka zachorowań na raka płaskonabłonkowego przełyku są palenie tytoniu i spożywanie alkoholu. Częściej także występuje u osób wcześniej leczonych z powodu raka płaskonabłonkowego głowy i szyi lub płuca oraz po oparzeniu przełyku. Natomiast głównymi czynnikami ryzyka zachorowania na raka gruczołowego dolnej części przełyku są: choroba refluksowa, występowanie przełyku Barretta, otyłość oraz palenie tytoniu.


We wczesnym okresie choroby najczęściej nie występują żadne objawy lub nie są one charakterystyczne. Najczęstsze objawy – w zależności od umiejscowienia guza i jego wielkości – są: utrudnienie przełykania pokarmów, początkowo stałych, a następnie rozdrobnionych i płynów, ból przy przełykaniu, ból w klatce piersiowej i nadbrzuszu, wymioty, uczucie „ciała obcego” (przeszkody) w przełyku, uczucie zatrzymania kęsa pokarmowego, zgaga, cuchnący oddech, krwawienie z przewodu pokarmowego (czarne, tzw. smoliste stolce), chudnięcie, wyniszczenie.
Podstawą rozpoznania raka przełyku jest wynik badania histopatologicznego wycinków pobranych w trakcie badania endoskopowego lub materiału komórkowego uzyskanego z ognisk przerzutowych. Dla podjęcia decyzji na temat właściwego sposobu leczenia – poza endoskopią (czasami uzupełnioną o ocenę ultrasonograficzną – EUS, endosonografia) – należy wykonać jeszcze inne badania, które pozwolą ocenić zaawansowanie choroby (naciekanie okolicznych lub przerzuty w innych narządach). Badania obejmują tomografię komputerową (TK) lub magnetyczny rezonans (MR) klatki piersiowej oraz jamy brzusznej, pozytonową tomografię emisyjną (PET) w połączeniu z TK, ultrasonografię (USG) szyi, konwencjonalne badanie radiologiczne przełyku z doustnym podaniem kontrastu.

    
Wybór sposobu leczenia zależy od typu histopatologicznego nowotworu, jego lokalizacji oraz stopnia zaawansowania.
Leczenie chirurgiczne wykonuje się w raku odcinków środkowego i dolnego przełyku. Najczęściej stosowane jest wycięcie prawie całkowite przełyku wraz z okolicznymi węzłami chłonnymi (radykalna ezofagektomia). U chorych, którzy nie kwalifikują się do zabiegu operacyjnego można zastosować radykalną chemioradioterapię. Jest ona także metodą z wyboru w leczeniu raka szyjnego i szyjno-piersiowego odcinka przełyku.


U wybranych chorych rozważa się zastosowanie chemioradioterapii przed lub po operacji oraz chemioterapii okołooperacyjnej.
W przypadku, gdy zaawansowanie raka w chwili rozpoznania choroby uniemożliwia radykalne leczenie zastosowanie znajdują metody o założeniu paliatywnym: radioterapia, zabiegowa endoskopia (rozszerzanie, laserowe udrażnianie przełyku, protezowanie), założenie przetoki odżywczej, chemioterapia.

 

Dołącz do nas na FacebookŻyj razem z nami, zaprzyjaźnij się, śledź najnowsze informacje...

Nasi partnerzy

Napisz do nas